Het is lang geleden dat we Bernard niet meer zagen.
En aangezien er altijd keerpunten in de SAGALVeel Gastronauten hadden zijn boerderij in Jambjoule nog niet gezien. En, het is verbazingwekkend maar waar: we hadden Ann nooit ontmoet, van de Sureaux boerderij! Schaam je, hoe is het? SAGAL Hé! Als Bernard ons Ann's producten brengt, hebben we elkaar nooit ontmoet.
Dan was het tijd om een klein uitje te organiseren in Zuid-België.
Zondag 15 mei gaan de Gastronauten aan boord « spatieraap », eerste richting Maissin waar is de boerderij van Sureaux van Ann Loïcq.
De geitenmelk is aan de gang, laten we eens kijken... 7 mooie geiten achter ons als we de melkkamer binnengaan. Daarnaast proberen stagiaires van Quinoa voor het eerst te melken. Geiten zijn niet blij... 🙂
Er zijn 18 geiten in totaal, behandeld eenmaal per dag
Er zijn ook een paar ossen op de boerderij voor vleesproductie. Het zijn zeer grote dieren, zeer indrukwekkend en mooi. We bezoeken ze in de stal. Wat betreft de drie varkens, zij zijn verantwoordelijk voor het elimineren van wat er over is van de melk na verwerking, wat het gemakkelijker maakt voor iedereen, omdat deze drank is te zuur om te worden afgewezen in het riool.
Dan een rondleiding door de weilanden om goed naar het menu van de dieren te kijken: klaver, spelt, peulvruchten... miam, alleen maar goede dingen. Ze worden samen gezaaid, wat het behoud van de bodemrijkheid garandeert. Elke plant heeft zijn eigen rol.
En dan in de winkel, waar Ann's dochter de winkel runt.
De Gastronauten gingen dan samen met Ann en zijn metgezel Jean-Pol en de trainees van Quinoa aan tafel. Dat is een goeie. Op het menu staan: spinazietaart en geit; brood; Ann en Bernard kaas; en salade. Geniet ervan door gebruik te maken van de mogelijkheid om rustig te chatten.
We kregen allemaal onze wandelschoenen voor een geweldige wandeling tussen de twee bezoeken. En tenslotte werd de wandeling een mooie wandeling, bij gebrek aan tijd en kaarten. En de cafeïne verslaafden ook erin geslaagd om ons te maken een beetje haak door het dorp Redu om een koffie te vinden. En ja, zelfs op het platteland hebben Brusselers hun koffie nodig! We zitten in comfortabele fauteuils omgeven door boeken.
Rond 17u arriveren we (met een klein uurtje te laat) bij Bernard en Valérie Convié op de boerderij van Jambjoule.
Ons bezoek begint met de nieuwe kaasfabriek, die vorig jaar is geïnstalleerd. Het is allemaal chic en nieuw. Indrukwekkend. En vooral praktischer voor het werk van Bernard en Valérie die in de toekomst minder pijn in de rug zullen doen. Bernard legt de verschillende processen voor het maken van kazen uit. En zo herkennen we in mosselen deze vormen die ons zo bekend zijn op onze tafels. We zien ook de mooie berging waar kazen rijpen op beukenplanken. Klinkt heerlijk!
Dan gaan we naar de melkkamer en naar de stallen, bijna leeg omdat de koeien (ongeveer 40) en de schapen (niet ver van 300) lopen. Dus we moeten naar de weide om de koeien te ontmoeten, Jersey... Ze zijn behoorlijk heet, brandend met mooie ogen. 😉 . Als je gelukkige koeien wilt zien, moet je daarheen. We praten met Bernard en zijn vrouw. De tijd verstrijkt en we beginnen langzaam, terwijl de hond de koeien verzamelt. Het is tijd voor handel!
Voordat we beginnen met ons bezoek zeggen we hallo tegen de varkens die ook hier graag het afval van de kaasproductie opeten. Over een paar maanden eten de Gasapianen ze graag op. 😉
